Co to izolacja

Izolacja dotyczy osób, u których potwierdzono COVID-19, ale które nie muszą przebywać w szpitalu. W takim przypadku należy przestrzegać zasad dotyczących izolacji domowej i pozostawać w domu lub w miejscu wyznaczonym przez krajowe organy ochrony ludności oraz ośrodek zdrowia w każdej lokalizacji. W czasie izolacji pracownicy systemu opieki zdrowotnej będą z Tobą w stałym kontakcie. W izolacji może przebywać wspólnie więcej osób, u których zdiagnozowano zakażenie.

Główne zasady dotyczące izolacji domowej:

Należy pozostawać w domu.
Nie wolno zbliżać się do innych osób.
Nie wolno spotykać się ze znajomymi ani rodziną.
Nie wolno chodzić do pracy.
Nie wolno wychodzić na spacer ani poćwiczyć.
Nie można korzystać z transportu publicznego.
Można wyjść z domu do placówki zdrowia po konsultacji z pracownikiem służby zdrowia. Aby umówić się na wizytę, zawsze należy wcześniej zadzwonić.
W nagłych przypadkach należy dzwonić pod numer 112.

Izolacja jest bardziej rygorystyczna niż kwarantanna. W związku z tym osoby przebywające w izolacji zobowiązane są do przestrzegania surowszych zasad niż osoby poddane kwarantannie.

Jeśli pozostali członkowie gospodarstwa domowego wolą nie opuszczać miejsca zamieszkania, mogą przebywać na kwarantannie w tym samym miejscu. W takim przypadku muszą jak najbardziej ograniczyć kontakt z osobą przebywającą w izolacji, najlepiej zachowując odległość co najmniej dwóch metrów od osoby zakażonej. Jeżeli zachoruje kolejna osoba, okres kwarantanny dla pozostałych członków gospodarstwa domowego powinien zostać wydłużony.

Przystępne informacje na temat koronawirusa można znaleźć tutaj. Informacje zostały opracowane przez Krajowe Stowarzyszenie na rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną.

Jaka jest procedura znoszenia izolacji po zachorowaniu na COVID-19?

Pracownicy z zespołu ds. COVID-19 w Szpitalu Uniwersyteckim Landspítali prowadzą konsultacje telefoniczne z osobami wypisanymi z izolacji.

Izolacja spowodowania zachorowaniem na COVID-19 może zostać zniesiona przez lekarza, jeżeli spełnione zostaną OBA następujące warunki:

od diagnozy minęło 14 dni ORAZ
objawy nie występowały u pacjenta przez co najmniej 7 dni.

Lekarze z zespołu ds. COVID-19 w Szpitalu Uniwersyteckim Landspítali prowadzą konsultacje telefoniczne z osobami wypisanymi z izolacji.

Szczególne warunki:

Osoby bezobjawowe: Aby zaliczać się do tej kategorii, nie można mieć gorączki, źle się czuć, kasłać, mieć problemów z oddychaniem oraz mieć kataru, a od otrzymania pozytywnego wyniku testu przesiewowego musi minąć 14 dni.
Wspólnie mieszkające osoby, które przebywają na kwarantannie i w izolacji razem: Test przesiewowy może zwolnić z kwarantanny osoby mieszkające z osobą w izolacji po zakończeniu okresu izolacji osoby zakażonej na podstawie decyzji lekarza zespołu ds. COVID-19. Wspólnie mieszkające osoby automatycznie otrzymają kod kreskowy z powiadomieniem o terminie testu przesiewowego. Wspólnie mieszkające osoby to wszystkie osoby, w tym dzieci, przebywające w tym samym gospodarstwie domowym, które nie są całkowicie odseparowane od osoby poddanej izolacji.
Wspólnie mieszkające osoby przebywające w izolacji: Gdy pierwsza osoba z grupy wyzdrowieje, może zostać zwolniona z izolacji (jak wyjaśniono powyżej), pod warunkiem że pozostali członkowie pozostaną w izolacji i będą zachowywać dystans od osoby, która wyzdrowiała. Jeżeli nie ma możliwości odseparowania osoby, która wyzdrowiała, od pozostałych osób, które chorują, wszystkie te osoby powinny nadal przebywać w izolacji, a ta nie zostanie zniesiona do czasu zwolnienia z niej ostatniej osoby z danego gospodarstwa domowego. Ważne jest, aby przed zniesieniem obowiązku izolacji wszystkie osoby przebywające w gospodarstwie domowym dokładnie się umyły i posprzątały cały dom. Wspólnie mieszkające osoby to wszystkie osoby, w tym dzieci, pozostające w tym samym gospodarstwie domowym.
Pracownicy systemu opieki zdrowotnej: Pracowników systemu opieki zdrowotnej obowiązują te same zasady, co wszystkich. Należy jednak wziąć pod uwagę zadania wykonywane przez poszczególne osoby po powrocie do pracy (grupy ryzyka). Lekarz i przełożony oceniają sytuację indywidualnie.

Powiązana zawartość